ページ3:

V. VERB
คําลงท้ายที่บอกว่าเป็นคำกริยา
(Suffixes)
(คำกริยา) คือคำที่ใช้แสดงการกระทำ สถานะ หรือสภ -ate เช่น create, educate
ตำแหน่งของคำกริยาในประโยค
1. อยู่หลังประธาน: ทำหน้าที่แสดงการกระทำหลักของประธาน
-ify เช่น clarify, purify
-ize, -ise เช่น organize, realize
-en เช่น shorten, widen
He runs every morning.
2. อยู่หลังคำกริยาช่วย: คำกริยาหลักจะตามหลังกริยาช่วย (can, will, should, must) I can swim.
3. อยู่หน้าประโยคคำสั่ง: เป็นการขึ้นต้นประโยคเพื่อสั่งหรือขอร้อง Open the door.
ประเภทของคำกริยาที่ควรรู้
1. กริยาหลัก (Lexical Verb)
คือคำที่บอกความหมายหลักชัดเจนในตัวเอง เช่น
walk, eat, sleep
2. กริยาช่วย (Helping / Auxiliary Verb)
คือคำที่เข้ามาช่วยเสริมเรื่องเวลา (Tense) หรือ
แสดงความต้องการ/เป็นไปได้ เช่น is, am, are, was,
were, do, does, did, have, has, had, can, will,
should, must
3. กริยาที่ต้องการกรรม (Transitive Verb)
คือกริยาที่พูดลอยๆ ไม่ได้ ต้องมีกรรมมารับข้างหลัง
ถึงจะเข้าใจ I buy a car.
4. กริยาที่ไม่ต้องการกรรม (Intransitive
Verb)
คือกริยาที่แสดงการกระทำสมบูรณ์ในตัวเอง ไม่ต้อง
He sleeps.
มีกรรมมารับ
! กฎสำคัญในการใช้คำกริยา
คำกริยาหลักในประโยคจะต้องเปลี่ยนรูปไปตามประธานและช่วงเวลา (Tense) เสมอ
1. เปลี่ยนตามประธาน: ในเหตุการณ์ปัจจุบัน (Present Simple)
* ถ้าประธานเป็นเอกพจน์ (คนเดียว) กริยาต้องเติม s หรือ es เช่น He walks.
ถ้าประธานเป็นพหูพจน์ (หลายคน) กริยาไม่ต้องเติม s เช่น They walk.

ページ4:

2. เปลี่ยนตามเวลา: กริยาจะเปลี่ยนรูปเพื่อบอกอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต เช่น อดีตเติม ed หรือเปลี่ยนรูปกริยา 3 ช่อง
เช่น walk → walked หรือ eat
ate

ページ5:

Adj. ADJECTIVE
(คำคุณศัพท์) คือคำที่ใช้ขยายคำนามหรือสรรพนาม
คุณสมบัติ
ตำาแหน่งของคำคุณศัพท์ในประโยค
คำลงท้ายที่บอกว่าเป็นคำคุณศัพท์
(Suffixes)
-ful, -less เช่น beautiful, careless
-al, -ive เช่น central, expensive
-ous, -able เช่น famous, comfortable
-ic, -ish เช่น romantic, childish
-y เช่น lucky, rainy
1. อยู่หน้าคํานาม: วางไว้ติดกับคำนามที่ต้องการขยายโดยตรง He bought a new car.
2. อยู่หลัง Verb to be: ใช้บอกลักษณะของประธาน
She is very smart.
3. อยู่หลัง Linking Verb: กริยาเชื่อมบอกสภาพ (เช่น look, feel, taste, smell, sound)
The food tastes good.
ประเภทของค่าคุณศัพท์ที่พบบ่อย
1. Descriptive (บอกลักษณะทั่วไป)
บอกรูปร่าง หน้าตา สี ขนาด ความรู้สึก เช่น tall,
beautiful, blue, big, sad
2. Quantitative (บอกปริมาณ/จำนวน)
บอกว่ามีมากน้อยเท่าไหร่ หรือจำนวนเท่าใด เช่น
many, much, some, many, two, first
3. Possessive (แสดงความเป็นเจ้าของ)
ต้องวางหน้าคํานามเพื่อบอกว่าเป็นของใคร เช่น my,
your, his, her, its, our, their
4. Demonstrative (ชี้เฉพาะเจาะจง)
ใช้ระบุบ่งชี้ว่าเป็นสิ่งไหน อันไหน เช่น this, that,
these, those
! กฎสำคัญ: การเรียงลำดับคำคุณศัพท์ (Order of Adjectives)
เมื่อมีค่าคุณศัพท์หลายคำมาขยายคำนามตัวเดียวกัน ต้องเรียงลำดับจากซ้ายไปขวา ดังนี้:
♥ Size (ขนาด) - Age (อายุ/ความเก่าใหม่)
Opinion (ความเห็น)
Color (สี) = 2 Origin (ที่มา/สัญชาติ)
ตัวอย่างการเรียง:
= * Material (วัสดุ)
Shape (รูปร่าง)
© [ คํานามหลัก]
A beautiful (ความเห็น) + big (ขนาด) + old (อายุ) + black (สี) + leather (วัสดุ) + jacket (นาม)

ページ6:

Adv. ADVERB
คำลงท้ายและรูปแบบของ Adverb
(Suffixes)
(คำกริยาวิเศษณ์) คือคำที่ใช้ขยายกริยา (Verb) คุณ -ly (เปลี่ยนจาก Adj) เช่น quickly, beautifully
กันเอง เพื่อให้ความหมายชัดเจนขึ้น
ตำาแหน่งและการขยายของคำกริยาวิเศษณ์
-ly (ยกเว้นคำที่เป็น Adj) เช่น friendly, lovely
-wards เช่น backwards, towards
-wise เช่น clockwise, likewise
รูปเดิมเสมอ (Flat Adj) เช่น fast, hard, late
1. ขยายคำกริยา (Verb): มักวางไว้หลังกริยาหลัก หรือท้ายประโยค She speaks English fluently.
2. ขยายคำคุณศัพท์ (Adjective): วางไว้ข้างหน้าคำคุณศัพท์เพื่อบอกระดับความเข้มข้น
The water is extremely hot.
3. ขยายกริยาวิเศษณ์ด้วยกันเอง (Adverb): วางไว้ข้างหน้า Adverb อีกตัวหนึ่ง He ran very fast.
ประเภทของคำกริยาวิเศษณ์ที่ควรรู้
1. Adverb of Manner (บอกอาการ/ท่าทาง)
ตอบคำถามว่าทำา "อย่างไร" เช่น slowly, well,
happily, loudly, carefully
2. Adverb of Time (บอกเวลา)
ตอบคำถามว่าทำา "เมื่อไหร่" เช่น yesterday, today,
now, soon, tomorrow
3. Adverb of Place (บอกสถานที่)
ตอบคำถามว่าทำ "ที่ไหน" เช่น here, there,
everywhere, upstairs, inside
4. Adverb of Frequency (บอกความถี่)
ตอบคำถามว่าทำ "บ่อยแค่ไหน" เช่น always,
usually, often, sometimes, never
› กฏระวัง: ความหมายที่เปลี่ยนไปเมื่อเติม -ly
คําคุณศัพท์บางคําเมื่อใช้ในรูปเดิมหรือเติม -ly จะมีความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง!
• Hard (หนัก/พยายามอย่างมาก) Hardly (แทบจะไม่) |
• Late (สาย/ดึก) Lately (เมื่อเร็วๆ นี้/ช่วงนี้)
• High (สูง) 3 Highly (อย่างมาก/อย่างสูง)
He works hard. / He hardly works.
She arrived late. / I haven't seen her lately.
The bird flies high. / It is highly recommended.

ページ7:

Pron. PRONOUN
คําลงท้ายกลุ่มสรรพนามไม่เจาะจง
(Suffixes)
(คำสรรพนาม) คือคำที่ใช้เรียกแทนคำนาม เพื่อหลีก -body เช่น somebody, anybody, nobody
ตำาแหน่งและหน้าที่ของคำสรรพนาม
-one เช่น someone, everyone, no one
-thing เช่น something, everything
-self / -selves เช่น myself, themselves
1. ทำหน้าที่เป็นประธาน (Subject): วางไว้หน้าคำกริยาหลักเพื่อแสดงผู้กระทำ They love playing football.
2. ทําหน้าที่เป็นกรรม (Object): วางไว้หลังคำกริยาหรือหลังคำบุพบท (Preposition) John gave it to me.
3. ใช้แสดงความเป็นเจ้าของโดยไม่มีนามตามหลัง: วางโดดๆ ท้ายประโยค This book is mine.
ประเภทของคำสรรพนามที่พบบ่อย
1. Personal (บุรุษสรรพนาม)
ใช้แทนตัวบุคคล สัตว์ หรือสิ่งของ แยกเป็นรูป
ประธานและรูปกรรม เช่น I, you, we, they, he, she,
it, me, him, her, us, them
2. Possessive (แสดงความเป็นเจ้าของ)
ใช้แทน "นามที่เป็นเจ้าของ" ไม่ต้องมีคำนามต่อท้าย
เด็ดขาด เช่น mine, yours, his, hers, ours, theirs
3. Reflexive (สะท้อนกลับตัวเอง)
เน้นว่าประธานเป็นคนทำสิ่งนั้นด้วยตัวเอง หรือได้รับ
ผลเอง เช่น myself, yourself, himself, ourselves,
themselves
4. Indefinite (ไม่ชี้เฉพาะเจาะจง)
ใช้พูดถึงคนหรือสิ่งของแบบรวมๆ ไม่ระบุเจาะจงว่า
เป็นใคร สิ่งไหน เช่น someone, everything, anyone,
nobody, all, some
ตารางสรุปรูปแปลงของ Pronoun ที่ต้องจำให้ขึ้นใจ
ห้ามสับสนระหว่าง สรรพนามเจ้าของ (ไม่ต้องมีนามตามหลัง) กับ คุณศัพท์เจ้าของ (ต้องมีนามตามหลังเสมอ)
ประธาน
(Subject)
กรรม
คุณศัพท์เจ้าของ (Adj. +
สรรพนามเจ้าของ
สะท้อนตนเอง
(Object)
Noun)
(Pronoun)
(Reflexive)
I
me
my (car)
mine
myself
You
yourself /
you
your (car)
yours
yourselves

ページ8:

ประธาน
(Subject)
กรรม
(Object)
คุณศัพท์เจ้าของ (Adj. + สรรพนามเจ้าของ
สะท้อนตนเอง
Noun)
(Pronoun)
(Reflexive)
We
us
our (car)
ours
ourselves
They
them
their (car)
theirs
themselves
He
him
his (car)
his
himself
She
her
her (car)
hers
herself
It
it
its (car)
its
itself

ページ9:

Prep. PREPOSITI
สัญลักษณ์และข้อสังเกตสำคัญ
- Preposition จะต้องมีกรรม (Object) มา
(คำบุพบท) คือคำที่ใช้เชื่อมคำนาม สรรพนาม หรือวลี รับข้างหลังเสมอ โดยกรรมนั้นมักจะเป็น คำนาม
ความสัมพันธ์
(Noun), สรรพนามรูปกรรม (Object
Pronoun) หรือกริยาเติม ing (Gerund)
กฎเหล็กและตำแหน่งของคำบุพบท
1. วางหน้าคำนาม (Noun): เพื่อระบุความสัมพันธ์ของนามนั้น The book is on the table.
2. วางหน้าสรรพนามรูปกรรม (Object Pronoun): This gift is for her.
3. วางหน้ากริยาเติม -ing (Gerund): กริยาที่ตามหลังบุพบทต้องเป็นรูป -ing เสมอ
She is good at swimming.
ประเภทของคําบุพบทที่ออกสอบบ่อย
1. Preposition of Place (บอกสถานที่/
ตำแหน่ง)
บอกว่าสิ่งนั้นอยู่ที่ไหน เช่น in, on, at, under,
between, behind, in front of, next to
2. Preposition of Time (บอกเวลา)
บอกว่าเหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อไหร่ เช่น in, on, at,
since, for, during, before, after, until
3. Preposition of Direction (บอกทิศทาง)
บอกการเคลื่อนที่หรือทิศทาง เช่น to, into, onto,
through, across, towards, past
4. Preposition of Relationship (บอกความ
สัมพันธ์)
บอกวัตถุประสงค์ วิธีการ หรือความเป็นเจ้าของ เช่น
for, with, by, of, about, without
! สรุปการใช้พี่น้อง 3 ใบเถา: IN / ON / AT ที่ชอบออกข้อสอบ
การบอกสถานที่ (Place):
• AT (จุดเฉพาะเจาะจง)
at the station, at school, at home
• ON (บนพื้นผิว / บนถนน) on the wall, on Sukhumvit Road, on the bus
• IN (ในพื้นที่ปิด / เมือง / ประเทศ)
การบอกเวลา (Time):
• AT (เวลาเป๊ะๆ / เลาตามนาฬิกา)
in a box, in Bangkok, in Thailand
at 8 o'clock, at noon, at night

ページ10:

• ON (วัน / วันที่ / วันสำคัญ)
on Monday, on Christmas Day, on July 4th
• IN (ช่วงเวลาเดือน / ปี / ฤดูกาล / ศตวรรษ)
in June, in 2026, in summer, in the morning

ページ11:

Conj. CONJUNCT
สูตรลับช่วยจํากลุ่ม FANBOYS
F - For (เพราะว่า) | A - And (และ)
(คำสันธาน) คือคำที่ทำหน้าที่เชื่อมคำ วลี หรือประโยค N - Nor (ไม่ทั้งสอง) | B - But (แต่)
สละสลวยและสัมพันธ์กัน
O - Or (หรือ) | Y - Yet (แต่ทว่า)
S - So (ดังนั้น)
กฎเหล็กและข้อพึงระวังในการเชื่อมประโยค
1. หลัก Parallelism (ความสอดคล้อง): หน้าและหลังคำเชื่อมประเภทพิกัด (Coordinating) ต้องเป็นคำประเภท
เดียวกัน She is beautiful and smart. (Adj + Adj)
2. การใช้เครื่องหมายจุลภาค (Comma): เมื่อใช้กลุ่ม FANBOYS เชื่อมประโยคสมบูรณ์ (Independent Clauses)
2 ประโยค จะต้องมี comma นำหน้าเสมอนะครับ I wanted to go, but it rained.
3 ประเภทหลักของคำสันธานที่ต้องแยกแยะ
1. Coordinating Conjunction (คำสันธาน
ประสาน)
เชื่อมสิ่งที่มีความสำคัญเท่ากันในระดับเดียวกัน (คำ
วลี หรือประโยคอิสระ) มีแค่ 7 ตัวจำง่ายคือกลุ่ม
FANBOYS
2. Subordinating Conjunction (คำสันธาน
รอง)
ใช้เชื่อมประโยครอง (Dependent Clause) เข้ากับ
ประโยคหลัก เพื่อบอกเหตุผล เวลา เงื่อนไข เช่น
because, although, if, since, when, unless
3. Correlative Conjunction (คำสันธานคู่)
คำสันธานที่ต้องมาแพ็กคู่เสมอเพื่อเชื่อมใจความที่เท่าเทียมกัน เช่น either...or.. (อย่างใดอย่างหนึ่ง),
neither...nor... (ไม่ทั้งสอง), not only...but also... (ไม่เพียงแค่...แต่ยัง....)
! จุดสับสนยอดฮิต: คำสันธาน (Conjunction) VS คำบุพบท (Preposition)
ความหมายเหมือนกันเป๊ะ! แต่วิธีตามหลังตามหลักไวยากรณ์ไม่เหมือนกันเด็ดขาด
กลุ่มแสดงเหตุผล (Because)
• Because / Although / Since [+ ประโยคที่มีประธานและกริยา]
We stayed inside because it rained.
• Because of / Due to / In spite of [+ คำนาม หรือ วลี เท่านั้น]
We stayed inside because of the rain.

ページ12:

กลุ่มแสดงความขัดแย้ง (Although)
Although / Even though [+ ประโยคที่มีประธานและกริยา]
Although it was cold, we went swimming.
• Despite / In spite of [+ คำนาม หรือ วลี เท่านั้น]
Despite the cold weather, we went swimming.

ページ13:

Inter. INTERJECT
เครื่องหมายคู่หูคําอุทาน
! Exclamation Mark (!) คือเครื่องหมายที่
(คำอุทาน) คือคำหรือวลีสั้นๆ ที่เปล่งออกมาเพื่อแสด มักจะตามหลังคำอุทานเสมอเพื่อเน้นน้ำหนักของ
ของผู้พูดอย่างฉับพลัน
อารมณ์ เช่น Wow!, Ouch! หรืออาจใช้
เครื่องหมาย Comma (,) ในกรณีที่อารมณ์ไม่
รุนแรงมาก
ตำาแหน่งและลักษณะสำคัญตามหลักไวยากรณ์
1. วางโดดๆ ไว้หน้าประโยค: มักวางไว้ต้นประโยคเพื่อกำหนดโทนอารมณ์รวมของคำพูดที่จะตามมา
Oh, I didn't see you there.
2. ไม่มีโครงสร้างทางไวยากรณ์ผูกมัด: คำอุทานสามารถตัดออกจากประโยคได้ โดยไม่ทำให้ประโยคหลักเสีย
ความหมายหรือผิดหลักแกรมม่า [Ouch!] That really hurt.
ค่าอุทานแยกตามโทนอารมณ์ความรู้สึกที่พบบ่อย
1. Expressing Joy / Approval (ยินดี / ถูกใจ)
แสดงความดีใจ ชื่นชม หรือสะใจ เช่น Hurrah!,
Wow!, Yay!, Bravo!, Great!
Yay! We won the match.
2. Expressing Pain / Grief (เจ็บปวด /
เสียใจ)
แสดงความเจ็บปวดทางกายหรือผิดหวัง เช่น Ouch!,
Oh no!, Alas!, Ah!
Ouch! That hot coffee burnt my tongue.
3. Expressing Surprise (ประหลาดใจ / ตกใจ)
แสดงอาการคาดไม่ถึง คาดคิด หรือตกใจ เช่น
What!, Oh my God!, Gosh!, Oops!
Oops! I dropped my phone again.
4. Calling Attention / Hesitation
(เรียกร้องสนใจ / ลังเล)
ใช้เรียกร้องความสนใจหรือเวลาคิดคำพูด เช่น Hey!,
Look!, Shh!, Um..., Er...
Shh! The baby is sleeping.
! ข้อระวังในข้อสอบและการเขียนระดับสากล
การเลือกใช้เครื่องหมายวรรคตอนคู่กับค่าอุทาน มีผลต่อระดับความเป็นทางการและอารมณ์
• อารมณ์แรงกล้า (Strong Emotion): ใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์ (!) หลังคำอุทาน และคำถัดไปที่ขึ้นประโยคใหม่ต้อง
เป็นตัวพิมพ์ใหญ่เสมอนะครับ Wow! That is a massive building.

ページ14:

• อารมณ์เบาบาง (Mild Emotion / ในงานเขียนทั่วไป): ใช้เครื่องหมายจุลภาค (,) คั่น และเขียนไหลต่อไปในประโยค
เดียวกันได้เลยโดยไม่ต้องตัดประโยค
Oh, I forgot to buy milk.
• ความเป็นทางการ (Formal Writing): ในการเขียนบทความวิชาการ รายงานวิจัย หรืออีเมลธุรกิจ ควรหลีกเลี่ยงการ
ใช้คำอุทานเด็ดขาด เนื่องจากจะลดความน่าเชื่อถือของเนื้อหา