✨ ベストアンサー ✨
นิทาน
"คุณยายมาลีซึ่งเป็นยายแก่ๆของฉัน แกไม่ค่อยชอบฤดูหนาวสักเท่าไหร่นัก เพราะแกจะไม่ได้ไปดูนาข้าวของแก นาข้าวของคุณยายมาลีมีความเขียวชอุ่ม เวลาเดินเข้าไปชมเหมือนได้อยู่ในน้ำตกเลย
มีลมพัดมา ทำให้ต้นข้าวพัดไปทางเดียวกัน
พอได้เห็นบรรยากาศแบบนี้แล้ว รู้สึกอบอุ่นหัวใจดีจัง ทำให้ได้นึกถึงอะไรหลายอย่าง แต่ฤดูหนาวที่ผ่านมา ไม่รู้คุณยายมาลีของฉันคิดยังไง อยู่ๆก็หยิบผ้าพันคอออกมาจากตู้เก็บเสื้อผ้า เอามาพันรอบคอแล้วรีบเดินออกไปที่นาข้าว มันฟังดูไม่น่าเชื่อใช่ไหม แต่ฉันก็ไม่บังคับให้ เชื่อนะ อยากให้ฟังไปเรื่อยๆ ครั้งนี้ที่ฉันหยิบปากกาขึ้นมาเขียนบรรยายความสุขที่เกิดขึ้น ก่อนจะต้องนำผลงานไปพิมพ์ลงในคอมพิวเตอร์ อยู่ๆก็มีเสียงโทรศัพท์ดังมาจากมุมห้อง
ฉันเดินไปรับ ก็ได้ยินเสียงปลายสายบอกว่า
ให้มารับกางเกงยีนส์ตัวใหม่ของฉัน กับกระดาษชำระของคุณยายมาลีที่
ไปรษณีย์ ฉันดีใจจนบอกไม่ถูกเลยล่ะ เพราะกางเกงยีนส์ตัวนั้นมันราคาสูงมาก ซึ่งคุณอาก็ยอมซื้อให้ แถมยังบอกด้วยว่าเป็นค่าน้ำใจที่ฉันดูแล คุณยายมาลีให้ ฉันยิ้มจนหยุดไม่ได้เลย
ฉันรีบวางปากกาที่กำลังเขียน แล้วไปตามคุณยายไปรับของที่ไปรษณีย์ ฉันจับมือคุณยายเดิน..
ผ่านบรรยากาศความสุขแบบนี้ แล้วยิ้มไปด้วยกัน 🔚
ชื่อเรื่องตั้งตามที่อยากตั้งเลยนะคะ